This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

OGNIWA INSTYTUCJONALNE

Takie ogniwa instytucjonalne systemu politycznego jak partie, organizacje interesów grupowych oraz nie­formalne grupy doraźnego nacisku spełniają rolę „ciał pośredniczących” między wielkimi grupami społeczny­mi, z których składa się społeczeństwo, a kierowniczy­mi ośrodkami organizacji państwowej. W rozmaitym s opniu wspomniane „ciała pośredniczące” uczestniczą w przetwarzaniu impulsów energetycznych i informa­cyjnych, ale swoiste dla nich role praktyczne to arty­kulacja interesów i (lub) potrzeb, selekcja i scalanie po­stulatów w większe całości, reprezentacja interesów oraz rekrutacja aktywistów i przywódców. Pomijamy tu różnice między partiami politycznymi a organizacja­mi interesów grupowych dotyczące celów, sposobów działania i zakresu uczestnictwa w procesach politycz­nych, aby wyraźniej określić zadania swoiste dla pań­stwa jako ogniwa struktury systemu politycznego.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

MIEJSCE ORGANIZACJI

Jakie jest miejsce organizacji państwowej w systemie politycznym społeczeństwa i w strukturze tego syste­mu? Nie jest to problem nadający się do rozwiązania poprzez mniej lub bardziej konwencjonalne postulaty definicyjne, jednak jego rozwiązanie pośrednio zależy od wyboru definicji państwa. Państwo może być określone w dwojaki sposób: w szerokim znaczeniu — państwo to hierarchiczna or­ganizacja przymusu obejmująca całą ludność żyjącą na danym terytorium; organizacja działająca przede wszy­stkim na rzecz interesów ekonomicznych, politycznych i ideologicznych klasy władającej środkami produkcji, dzięki czemu może ona kierować całym społeczeństwem.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

GŁÓWNE CECHY PAŃSTWA

W tym rozumieniu głównymi cechami państwa są: przymusowość przejawiająca się w wyłączno­ści stosowania legalnego przymusu i w przymusowym charakterze członkostwa; 2) hierarchiczna wie- loszczeblowa struktura; 3) klasowa stronniczość działań; 4) terytorialność, tzn. suwerenna mo­żliwość określania kierunków rozwoju społecznego na określonym terytorium; 5) całościowość, globalność, wyrażająca się w możliwości kierowania całym społeczeństwem w imię interesów jednej klasy, w mo­żliwości kierowania całością dla zaspokajania przede wszystkim interesów części tego społeczeństwa.. Jeśli określi się państwo tak, że cechę całościowości, global- ności zasięgu uzna się za jedną z głównych, to można i ówiueż traktować państwo jak zewnętrzne środowisko, w którym istnieją partie polityczne i organizacje spo­łeczne.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ZNACZENIE PAŃSTWA

Państwo pojmowane jako organizacja terytorial­na i globalna w pewnym sensie zawiera w sobie system partyjny i system legalnie działających organizacji spo­łecznych, takich jak np. związki zawodowe, związki młodideży, organizacje religijne. I czasem mówi się, że Partie działają w państwie, że związki zawodowe w państwie kapitalistycznym mają inne zadania niż w państwie socjalistycznym itp. Jeśli tak się określa stosunki między państwem, partiami i organi­zacjami społecznymi, to znaczy, że akceptuje się szero­kie określenie państwa.Państwo w węższym znaczeniu jest hierarchicznym, posługującym się przymusem zespołem organów i ich personelem pomocniczym (aparat państwowy), w okre­ślony sposób wyodrębnionym ze społeczeństwa żyjące­go na określonym terytorium.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn